توی یه فروشگاه CD، ایچیکا هوشینو یه آهنگ از میکو می‌شنوه که تا حالا هیچ‌وقت نشنیده بود.
روی مانیتور، یه «هاتسونه میکو» ظاهر می‌شه که قیافه و حالتش با همیشه فرق داره. ایچیکا ناخودآگاه با صدای بلند می‌گه:
«میکو!؟»

میکو با شنیدن صدا تعجب می‌کنه، نگاهش با نگاه ایچیکا قفل می‌شه…
ولی چند لحظه بعد ناپدید می‌شه.

بعدتر، بعد از یه اجرای خیابونی، همون میکویی که ایچیکا دیده بود، روی صفحهٔ گوشی‌اش ظاهر می‌شه.
این‌بار میکو غمگین و دل‌گرفته‌ست.
وقتی ایچیکا آروم می‌پرسه چه اتفاقی افتاده، میکو می‌گه که «کسایی هستن که می‌خوام آوازم رو بهشون برسونم… اما هرچقدر هم می‌خونم، صدام بهشون نمی‌رسه.»

میکو که دیده بود ایچیکا توی اجراهاش چطور به دل آدم‌ها راه پیدا می‌کنه، فکر کرده بود اگه بیشتر از ایچیکا یاد بگیره، اون هم می‌تونه همین کار رو بکنه. برای همین سراغ ایچیکا اومده بود.

ایچیکا با لبخند بهش می‌گه:
«اگه من بتونم کمکت کنم، با کمال میل.»

و اینطوری، ماجرای تازهٔ هاتسونه میکو و دخترها و پسرهای این دنیا شروع می‌شه—