همانطور که گلبرگ های گل ظریف پژمرده می شوند و به خاکستر تبدیل می شوند، به عنوان یادآوری مالیخولیایی برای دوک جوان قدرت نفرین شده ای هستند که او را تعقیب می کند. لمس او پایانی نابهنگام برای هر موجود زنده ای می آورد و منجر به تبعید و انزوای اجباری او از خانواده اش می شود. با این حال، در میان وجود تنهایی خود، او در همراهی وفادار پیشخدمت فداکارش، راب، و خدمتکار جذاب، آلیس، آرامش می یابد. علیرغم علاقه او به آلیس، ناامیدی از محدودیت های نفرین شده او فقط افزایش می یابد. به خاطر رفاه خود و امنیت آلیس، او تلاشی را آغاز می کند تا نفرین خود را یک بار برای همیشه برطرف کند. دوک به شدت از چالش اجتناب از صمیمیت فیزیکی با عزیزان آگاه است و به دنبال محافظت از آلیس در برابر این نتیجه وحشتناک است.