در نقاط دور تاریک و یخ زده جهان، نه جسد اژدهای عظیم را با یک تابوت برنزی باستانی بسته بودند. به نظر می رسد که آنها از زمان تولد جهان در آنجا قرار داشته اند. چنین صحنه حیرت انگیزی توسط یک کاوشگر فضایی شناور در فضای بیرونی ثبت شد. نه اژدها و تابوت برنزی مرموز مردم را به این فکر واداشت که آیا به دوران باستان بازگشته اند یا به ساحل دیگر کیهان رسیده اند. یک دنیای اسطوره ای غول پیکر آشکار شد، جایی که جاودانگی به تدریج ظاهر شد و رویدادهای ماوراء الطبیعه پیوسته رخ می داد. افراد بی‌شماری شروع به یافتن آهنگ‌های خود (دائو) در چنین قلمرو افسانه‌ای کردند. شور و شوق آنها مانند یک موج اقیانوس متلاطم بود که هرگز متوقف نمی شد. گرمای خونشان مثل فوران آتشفشان بود. میل آنها به قدرت و جاودانگی بدون اینکه بدانند آنها را به شکاف کشاند. سی و سه همکلاسی پس از فارغ التحصیلی یک گردهمایی مجدد برگزار کردند. دوستی آنها مورد آزمایش قرار گرفت، زیرا تابوت برنزی آنها را از زمین دور کرد و به سیاره ناشناخته دیگری رسید. میل به زندگی آنها را مجبور کرد که راه خدایان باستانی را دنبال کنند. با ورود به دنیای جدیدی از تزکیه، آیا هر یک از آنها به جاودانگی خواهند رسید یا همه در این راه خواهند مرد؟